De raid op Zeebrugge

HMS Vindictive Memorial Run

GEANNULEERD WEGENS HERBRONNING

25 km -10 Miles - 9,5 km

"To Commemorate, not to compete."

De raid op Zeebrugge

Het voorspel

Wanneer de Duitse en Geallieerde legers zich halverwege okt 1914 vastliepen en ondergronds gingen in de Ieperse kleigronden was de ganse Belgische kust met uitzondering van Nieuwpoort in handen van Keizer Wilhelm 2. De duitsers na de val van Antwerpen en éénmaal bekomen van de aangename verrassing dat de havens van Oostende en Zeebrugge ongeschonden in hun handen waren gevallen begonnen onmiddellijk met de fortificatie ervan. De geallieerden in het gedacht dat de oorlog in hun voordeel ging over zijn tegen Kerstmis 1918 hadden nagelaten om de havens te vernietigen. Een flater van formaat bleek nadien want de oorlog was niet over tegen kerstmis maar de havens van Zeebrugge - Oostende en Brugge waren ondertussen wel omgevormd tot een driehoek van volledige operationele militaire havens met 2 uitvalbasissen verbonden door 2 kanalen en een steunhaven in het hinterland. Bijkomend voordeel was dat deze havens zo'n 600 km's dichter waren bij de britse kust dan de dichtsbijzijnde militiare havens van Kiel en Wilhelmshaven. In geen tijd werd er als bescherming van deze havens een volledig artillerieschild opgesteld bestaande uit zo'n 225 artilleriestukken van allerlei kalibers waarvan enkele met een maximum bereik van 21 mijl ( zie kaart hieronder geleverd door het VLIZ, de kaart in detail vind U hier).

Van de 2 kusthavens werd Zeebrugge het meeste uitgebouwd omdat Oostende geregeld onder artillerievuur van de Royal Marine Artillery kwam. Blankenberge ontsnapte ook niet aan de Duitse inspanningen en werd de thuisbasis van 30 torpedoboten. Gezien de grondoorlog enorme offers in mensenlevens en materiaal vergde van Duitsland werd er gezocht naar andere methodes om de Britten op de knieen te krijgen. Eén daarvan was het dee om Engeland fysiek af te snijden van zijn kolonies en zo de voedselbevoorrading te blokkeren. De duikbootoorlog was een feit en alle wateren rond het Britse eiland werden oorlogszone verklaard. Tegen het einde van 1917 werd 1 op de 4 schepen die in Britse wateren navigeerden getorpedeerd en had Engeland nog een voedselreserve van zo'n 6 weken. Het is pas wanneer het konvooisysteem ingevoerd word dat de scheepsverliezen toch aanzienlijk daalden

 

Naast het konvooisysteem werd het kanaal over de volledige breedte voorzien van anti-duikbootnetten en contactmijnen waardoor het volgens de Britse Admiraliteit onmogelijk was voor duikboten om het kanaal te transiteren. Het is pas nadat de Duitse UC 44 het slachtoffer wordt van een mijn en dat men na berging ervan in de scheepspapieren leest dat men de barrages best passeert bij nacht en aan de oppervlakte dat de blokkade van Oostende en Zeebrugge een operationeel plan wordt......

 

De raid op Zeebrugge

Gedurende de nacht van 22 op 23 april 1918 werd er door de Briiten een aanval gelanceerd op de Duitse duikbootbasissen van Zeebrugge, Brugge en Oostende. De lay out van het aanvalsplan was zeer simpel; blokkeer de beide havens met blokkadeschepen en ontneem zo de duitse duikboten hun toegang tot de zee.....

Om de blokkade van Zeebrugge uit te voeren waren 3 schepen voorzien om tot zinken gebracht te worden aan de sluisuitgang van het kanaal Brugge-Zeebrugge. Om de aandacht van de duitsers af te leiden en de blokkadeschepen HMS Inntrepid, Iphiginia en Thetis vrij spel te geven werden een hele hoop van afleidingsmaneuvers georganiseerd.

Eén van deze was dat de kruiser (HMS Vindicitive) onder beschermingsvuur van monitoren zich aanmeerde aan de buitenkant van de Zeebrugse pier (The Mole) en daar "landing parties" van de Britse Marine en Royal Marines aan wal zette. Op expliciet bevel van Admiraal Keyes mochten geen landmacht eenheden ingezet worden ...... en de taak van de "Blue jackets" en "Royal Marines" was het uitschakelen van de artillerie en geschutsopstellingen die op de mole waren geinstalleerd. Eens deze artilleriestukken uitgeschakeld konden de blokkade schepen ongehinderd de haven van Zeebrugge binnen varen of toch bijna......

Voor dit doel was de HMS Vindictive ge-refit met bijkomende bewapening en scheepsartillerie waaronder één 11-inch en twee 7.5 inch houwitsers, twee vlammenwerpers, twee pom-poms en 6 lewis mitrailleurs bovenop haar gewone bewapening..... als extra bescherming voor de bemanning werden er ook nog heel scherfwerende matrassen bijgeplaatst.

Gezien het plan was om de Vindictive aan de buitenzijde van de pier af te meren en deze zeker zo'n 4,5 meter hoger was dan de kade was de Vindictive uitgerust met een speciaal hoofd-dek

met 18 valrepen die de landingsploegen moesten toegang geven tot de muur . Door het hevige artillerie- en machinegeweervuur die de Vindictive te verduren kreeg in de aanloop naar de pier waren er van de 18 valrepen slecht 2 nog bruikbaar om te ontschepen. Eénmaal op deze muur moesten de "Royal Marines" nog met speciale ladders onder vijandelijk vuur zo'n 4,5 meter afdalen tot op de kade zelf...... De blue jackets waren voorzien om op de muur te blijven en vandaar ondersteuningsvuur te geven. De Vindictive moest recht tegenover een Duitse Batterij afmeren en om schade aan de romp te vermijden was deze nog uitgerust met 12 houten balken die als fenders fungeerden. Helaas werd de landingsplaats met ruim 300 meter overschoten door de sterke stroming en het hevige duitse vuur. De Vindictive lag daar als een kurk te dobberen en werd tegen de kaai geduwd door de ferry Daffodil. De landingsploegen van de Daffodil ontscheepten dan maar langs de dekken van de Vindictive.

Tijdens het aanmeren bleven al de landingsparties indekking en was de bemanning op heun gevechtsposten helaas hadden de bevelvoerders dat anders op en bleven zij onbeschut op dek staan. Toen de duitsers éénmaal bekomen van de verassing en zij van dichtbij het vuur openden werden de Officieren Elliot, Cordner en Hallahan onmiddellijk gedood en zeeg Edwards zwaargewond neer. Op één minuut na middernacht lag de Vindictive langszij de mole waardoor haar romp beschermd werd door de kademuur en enkel de schoorstenen en de brug zichtbaar waren voor de Duitsers. Daar de Vindictive zijn aanmeerplaats met zo'n 300 meter was voorbijgeschoten waren zij niet op de batterijen terechtgekomen maar voor de prikkeldraad en met machinegeweren verdedigde zone ervan.

 

Om te beletten dat de Duitsers versterkingen aanvoerden tijdens de aanval op "The Mole" was er in het plan voorzien om het viaduct dat het begin van de pier verbond met het vasteland te vernietigen. Deze demolitie opdracht zou uitgevoerd worden door 2 verouderde duikboten die onder de viaduct tot ontploffiing zouden gebracht worden. En van de 2 duikboten kreeg een mechanisch defect tijdens de overtocht en zo was de 6-koppige vrijwillige bemanning van duikboot C3 op zichzelf aangewezen. Onder het commando van Royal Navy Luitenant Sandford en met de ganse bemanning op dek viel de C3 onder vuur omdat het rookgordijn verdreven werd door een opgestoken zuidenwind; De duitsers slaagden er dan nog in om een zoeklicht te richten op de C3 waardoor ze nog meer geweervuur aantrok maar omdat de koers van de C3 recht op het viaduct gericht was dachten " The Huns" dat de C3 een mechanisch defect had.

Met het oog op een gevangenname van de duikboot verminderden de duitsers hun vuur en slaagde de C3 er zo in om zich onder het viaduct te nestelen. Sandford ontstak onmiddellijk de 6 minuten detonator van zo'n 10.000 kgr Dynamiet en ontsnapte samen met zijn bemanning onder hevig Duits vuur in een skiff. Het viaduct ging de lucht in samen met zo'n 250 toegesnelde duitsers.

De 2 officieren en 4 manschappen van de C3 ontsnapten weliswaar gewond aan het hachelijke avontuur. Sandford ontving het Victoria Cross maar overleed aan Typhus op 23 november 1918.....Zijn VC wordt bewaard in het Brittania Royal Naval Collge te Dartsmouth.

WORDT VERVOLGD

Van de 1700 Britse raiders verliezen er 227 het leven en raken er 356 gewond, de duisters verliezen 8 doden en 16 gewonden.

 

WORDT VERVOLGD

 

 

 

 

 

Ingezette vloot

 

Karakteristieken

HMS Vindictive

  • Kruiser van de arrogant klasse
  • Gebouwd in Chatham Dockyard en te water gelaten op 9 december 1897.
  • Gecommisioneerd: 1899
  • Verplaatsing: 57550 ton
  • Lengte: 104 mr
  • Breedte: 17,53 mr
  • Bemanning : 480
  • Bepantsering : 76 mm
  • Snelheid: 18 knopen ( 35 km/h)
  • Bewapening :
  • 4 x 6 inch artillerie
  • 6 x 4,7 inch artillerie (vervangen door 10 x 6 inch)
  • 8 x 12 pounder atillerie
  • 3 x 3 pounder artillerie
  • 5 machinegeweren
  • 3 x 457 mm torpedobuizen
  • voor de raid op Zeebrugge zijn er heel wat artilleriestukken vervangen door houwitzers , mortieren en vlammenwerpers.
  • Voor de raid te Oostende, is ze volgegoten geweest met beton om als blokkadeschip te kunnen fungeren.

11

Victoria Cross Awards

voor de actie te

Zeebrugge

 

  • Bamford, Edward Captain Royal Marine Light Infantry
  • Bradford, George Nicholson Lieutenant Commander Royal Navy (Blankenberge, gemeentelijk Kerkhof)
  • Carpenter, Alfred Francis Blakenberry Commander, Royal Navy
  • Dean, Percy Thompson, Lieutenant Royal Naval Volunteer Reserve
  • Finch, Norman Augustus Sergeant Royal Marine Artillery
  • Arthur, Leyland Harrison Lieutenant Commander Royal Navy
  • McKenzie, Albert Edward Able Seaman Royal Navy
  • Sandford, Richard Douglas Lieutenant Royal Navy

Organisator : DB Events -Dirk Angillis

Contact mobile 0032 (0) 486 99 85 16 - 0032 (0) 59 703 704 or mail to info@hmsvindictivememorialrun.com

Elisabethlaan 439 - 8400 Oostende

BTW : BE 0891 225 112 - IBAN : BE92 7380 2177 6623 - BIC code : KREDBEBB

Copyright © All Rights Reserved